کاری کلماتور

 

قفس،پر انتظارترین ایستگاه پرواز است.

آینه،اولین دانشمند شبیه سازی است.

درخت کویر،نیاز به«آب درمانی»دارد.

غم،ماهر ترین خطاط چهره است.

«جاذبه»،قانون«افتادن»است.

پرچکه ترین سقف،سقف بهار است.

اتوبوس،آموزشگاه هم بستگی است.

کار،جوهر مرد است.تمام زندگی ام جوهری شده.

سایه،نرم ترین تن پوش دیوار است.

رودخانه هم اهل طغیان است.

لنگیدن،درد مشترک پا و چرخ زندگی است.

زیبا ترین سایه ها،فرزندان آفتاب اند.

دانشگاه زمانه،بدون کنکور دانشجو می پذیرد.

آخرین« تور»ماهی،سفر به خشکی است.

نامۀ بی مهری را با خط کوفی می نویسند.

عمر،صرف«زمان حال ساده»می شود.